M’n digitale camera heb ik uitgeleend, aan familie dat wel (nieuwe uitdaging: “telefonisch een digitale camera uitleggen”) maar het blijft even wennen. Tegelijk is dit dé gelegenheid om m’n oude camera er weer bij te pakken. Ergens in een la met ‘cameraspul’ ligt hij er nog, even verwaarloosd als geduldig. Ik pak het apparaat - een Pentax Spotmatic F van voor mijn tijd - op, open de hoes en stel scherp met matglas en wijzer. Geen piepje, niets half-ingedrukt houden en zelfs geen eigenwijze weigering vanwege eventueel gebrek aan licht of focuspunt. Met een vertrouwde klik wordt licht een fractie van een seconde doorgelaten: binnen wordt over een paar centimeter film een periode van minstens zeven jaar overbrugt.

Spannend, over een paar dagen kan ik ze ophalen.

Dit bericht is geplaatst op woensdag, februari 13th, 2008 om 23:02 en opgeslagen in De nerd, De fotograaf. Blijf op de hoogte van de reacties op dit bericht met deze RSS 2.0 feed.
Deel dit bericht. Je kunt een reactie achterlaten, of een trackback maken vanaf je eigen site.