Gisteravond in Alkmaar de try-out ‘Wolf’ van Kommil Foo gezien. Het Vlaamse duo van de broers Raf en Mich Walschaerts begint de voorstelling met het verhaal van de Wolf: “We leggen eerst uit waar het allemaal over gaat, dan hoeft u daar niet meer over na te denken”. De Wolf blaast als noodzakelijk kwaad de zelfgebouwde tenten uit hun jeugd omver. Het is de onvermijdelijke tragiek van de mens die als een rode draad door de voorstelling loopt.
Bij de vertellingen wordt je als toeschouwer meegezogen in de fantastische wereld. De teksten in de liedjes klinken niet, maar rijmen wel als raps, zijn snel en overweldigend. De scène van de cloaca had niet gehoeven. De fatalistische sprong geeft aan hoe betrekkelijk je alles kunt zien. Ik heb genoten van de voorstelling met een combinatie van virtuoze muziek, zuivere zang, slimme grappen, slapstick, boeiende sprookjes en prachtige poëzie.

Dit bericht is geplaatst op zondag, april 6th, 2008 om 9:19 en opgeslagen in De recensent. Blijf op de hoogte van de reacties op dit bericht met deze RSS 2.0 feed.
Deel dit bericht. Je kunt een reactie achterlaten, of een trackback maken vanaf je eigen site.