Festival aan de Werf, Utrecht, vrijdag, WIJ. Het is ineens pikkedonker. Het ruikt naar hout. Op de achtergrond klinken klanken van spanning en het gepiep van een mechaniek. Een droevige vrouw, schrikkerig meisje, een konijn. Ineens: een vrouwenhoofd komt dichtbij. Met een aandachtige blik analyseert ze mijn gezicht, analyseert ze mij.

Je hebt twee fronzen in je voorhoofd. Je hebt een heel groot voorhoofd met kort haar. Je hebt lachlippen en krijgt lachrimpels om je mond en je ogen worden kleiner. Ik zie je boventanden. Je pupillen bewegen. Je kijkt naar voren.
Ik weet niet of je je op je gemak voelt. … of je alleen bent of met z’n tweeën… of je bang bent of verdrietig…
Ik weet niet of je soms jaloers bent. of je op je vader lijkt of op je moeder.. of dat je alleen woont of met een partner.
Ik weet niet wie je bent…

Minuten later opent zich de deur. Ik sta weer buiten in de realiteit.
Weten mensen die alleen mijn gezicht zien, wie ik ben? Wie ben ik?

Dit bericht is geplaatst op zondag, mei 25th, 2008 om 22:27 en opgeslagen in De opmerkzame, De denker. Blijf op de hoogte van de reacties op dit bericht met deze RSS 2.0 feed.
Deel dit bericht. Je kunt een reactie achterlaten, of een trackback maken vanaf je eigen site.