Regel 1: denk niet aan wat je niet wilt dat gaat gebeuren.
9 februari 2009Zo’n druilerige middag. Je parkeert je auto op een vergelegen industrieterrein. Ik dacht nog: “Daarboven moet je niet je autosleutels uit je handen laten vallen.”, kijkend naar zo’n waterafvoer in het wegdek:
Uiteindelijk heeft het haakje van zo’n elastische fietsspin met wat geduld me een ingewikkeld logistiek probleem bespaart (What would Macgyver do?).
Ik had beter kunnen denken aan de zon.
februari 9th, 2009 at 17:35
Jaren terug heb ik dit ook eens gehad met een auto vol post wat nog rondgebracht moest worden en met alle deuren op slot, viel de sleutel ook in zo’n putje. Na wat gefoeter en gepruttel, heb ik de putdeksel met een breekijzer open kunnen maken.
Maar wat voel je je op dat moment ontzettend stom en onbenullig.
Alsof de hele straat jou staat uit te lachen.
Achteraf heb ik er uiteindelijk ook om gelachen.
februari 9th, 2009 at 21:52
In ieder geval vind ik het van jullie te waarderen dat je het hebt kunnen oplossen, ik krijg regelmatig belletjes van mensen die zichzelf hebben buitengesloten, bij voorkeur met (huilend) kind erin en ten einde raad zijn.
Bij voorkeur bellen ze dan uit een zonnige bestemming in het zuiden van europa, of vanaf een verre skipiste met de vraag of ik die deur niet “effe” open kan maken. In zulke gevallen verlang je dan inderdaad naar McGyver.