Jawel, we maken steeds meer deel uit van wat je real-time social media zou kunnen noemen. Altijd en overal is het mogelijk om met elkaar via internet, sms en twitter met elkaar continu in contact te blijven. Met bijvoorbeeld Google Wave kun je zien wat de ander aan het typen is en tegelijk zelf ook gaan typen, desnoods met z’n tienen tegelijk. Wil ik dit?
Ik heb nu net een paar dagen toegang tot Wave. Vandaag nam ik de proef op de som.
Met twee mensen om-en-om conventioneel chatten is eigenlijk wel handig, blijkt. Op het moment dat je in Wave tegelijk aan het typen bent, voelt het onwennig. Alsof ik voor m’n beurt aan het praten ben, want op het moment dat ik aan het typen ben, is mijn aandacht toch echt bij het schrijven en zie ik niet waar de ander mee bezig is. Het is zo ook mogelijk om halverwege de discussie nog even tussendoor een reactie in te springen en een reactie te plaatsen, of te corrigeren wat je net geschreven hebt.
Als er teveel mensen aan het ‘waven’ zijn, dan komt de melding:
This wave is experiencing some slight turbulence, and may explode. If you don’t wanna explode, please re-open the wave. Some recent changes may not be saved.
Ondertussen had m’n wave-genoot een foto toegevoegd, was ergens een oneindig ‘geneste’ discussie met zichzelf aangegaan terwijl ik door de short-cut net buiten het venster uit te voeren, ineens elders op internet was beland. Gelukkig stond in een andere browser hetzelfde scherm open en kon ik ongestoord verder gaan met het deelnemen aan deze exercitie. De discussie ging al gauw nergens anders over dan over de manier waarop we een discussie aan het voeren waren… met hier en daar een grap over hagelslag en overstekende leeuwinnen.
Ik bedoel maar… ‘verhitte’ discussies zijn er gaande over de discussies’. Maar hoe zit het eigenlijk met de aandacht die de ‘waver’ heeft voor de bijdragen van andere deelnemers?
Mijn moeder zegt altijd: “L u i s t e r e n….”
Het is misschien nog het onwennige, het nieuwe het onontdekte, maar ik kan het nog niet plaatsen in m’n dagelijkse gebruik. Het is de naam Google en de sfeer die er door ‘de community’ omheen is gecreëerd wat bij mij genoeg nieuwsgierigheid oproept om toch nog even door te gaan met experimenteren.
PS.: een tweet op wave, is dat een microwave?
ADDENDUM: inmiddels een goede tip gekregen: The Complete Reference to Google Wave. Huiswerk dus.