‘t Is niet altijd wat je denkt dat het is, oordeel niet te snel.

Your work is going to fill a large part of your life, and the only way to be truly satisfied is to do what you believe is great work. And the only way to do great work is to love what you do. If you haven’t found it yet, keep looking. Don’t settle. As with all matters of the heart, you’ll know when you find it.

– Steve Jobs (speech @ Stanford University)

Iemand die me doorheeft als ik mezelf niet ben
Die wel beter weet dan ik mezelf ken
Iemand die me wegwijst als ik het doel vergeet
Die me de waarheid zegt als ik het niet meer weet

Iemand als jij
Iemand als jij
O, zo iemand als jij

— Huub van der Lubbe (Iemand als jij)

• enthousiasme
• vertrouwen

Een goed gesprek aan de kade onder het genot van bagels.

De onaangename vanzelfsprekendheid
van een doel ooit bedacht, die ertoe leidt
dat je nu toch zoekt naar wie je bent
en merkt hoe je jezelf hebt ontkent.

Gisteren liep ik op straat en was m’n haar zat. Mensen die weten welk kapsel ik heb zullen dat misschien verbazen, heel veel keus is er niet wat kapsels betreft, maar ergens zit er nog iets van ijdelheid, niet te verwarren met ontkenning of valse hoop.
De koopavond viel wat tegen en dat was geheel in lijn met het weer. De enige aankopen waren een rode paraplu en een knoopcelbatterij.
In druilerig weer liep ik op weg naar de auto een kapper binnen. Toegeven, het zag er hipper en uitbundiger uit dan ik doorgaans gewend ben van ‘mijn kapper’, maar ik heb me vooral verwonderd hoe knippen tot een act verheven kan worden. Voor me wordt een jonge dame onder hande genomen door ene Bart (met rammelende armbanden) die met grote omhaal precisieschoten met een bus haarlak op het überhippe kapsel lost gevolgd door ‘een heeeel klein beetje ‘fudgeeee vet’, zeker niet te veel en in een afsluitende soepele beweging wordt er met een föhn nog wat volume in geblazen.
“Hi, kan ik je helpen?”. De R’nB achtergrondmuziek is hier voorgrondmuziek, wat op zich prima is, als je geen zin hebt in koetjes en kalfjes: Je was hier toch al eerder geweest? (nee) over vakantie (nog geen plannen), weer (ja, treurig he) en nog wat gekocht (een plu). Ik bestel ‘een water’ en geef opdracht om het ‘wat korter’ te scheren. Maar nee… de kappers hier laten hun act niet afnemen. Geen simpele tondeusueuze handelingen, maar precisie-geknip. Knippen als opvoering, knip knip knip, ik laat het gebeuren uit nieuwsgierigheid of ze er inderdaad nog wat van kan maken.
De kapper is als een format. Mensen gaan naar de kapper, laten zich opgaan door de entourage, de muziek en de acterende kappers en kopen een mood, een imago door uit gemak te laten uitvoeren wat ‘in’ is. Hoef je niet na te denken over wat je echt leuk vindt, want de mode bepaalt en wie wil er nu uit de toon vallen met een bloempot-kapsel? Een soort zekerheid met een voorspelbaar effect.
Ik reken af (met korting) het zit prima en krijg van Dunja de uitnodiging om volgende keer zeker weer langs te komen op ‘het feestje’. De kapperszaak uit, los van de overvrolijkheid, ervaar ik de Zaanse geur, het druilerige weer en de verfrissing van het moment.

Ze is weer thuis van op reis.
Mijn buurvrouw is oud en dus doof
De tv staat aan en het volume hoog,
ik hoor de gedempte bas-klanken van documentaires door de moderne muren heen.
Een eerste leven achter zich gelaten en doet nu de dingen die ze dus niet deed.
Geen gedempte verlangens door die vent meer of muren om tegen op te lopen.
Een tweede leven is begonnen voor het slapengaan.
Mijn buurvrouw is alleen maar een beetje doof.

Na het grindbericht op mijn voicemail, vandaag een verkeerd bezorgd bericht dat door een tikfout in het e-mailardes in mijn mailbox belandde.

Het beschrijft een prettige ontmoeting tussen twee heren uit London en Amsterdam, met als subject blackeagle…

Het gaat mij verder niet aan, maar dan probeer je toch een verhaal te bedenken wat er vooraf ging aan dit mailtje. Wie is R. en wie is G.? Wat is blackeagle? Een russische tank, een gay bar (cu in the blackeagle), een codenaam (voor: ik heb op tijd de nachtvlucht gehaald en ben inmiddels geland), een dorp in Montana (waar de ontmoeting was), een b-film uit 1988 (het onderwerp die avond, naast alle andere slechte films allertijden), een personage uit SecondLife (of habbohotel) een karate club uit Vlaardingen (opponent van de white sparrows tegen wie ze de strijd hebben moeten leveren) of simpelweg een koosnaampje (he, jij black eagle van me). We zullen het nooit weten en met een beetje fantasie is dit het begin van een nieuwe film.
Back to the grindstone…

op de wijze van TomTom

refrein:
Onderweg in Amsterdam om mijn bestemming te bereiken
rijd ik meestal voor m’n gevoel ergens een stuk de verkeerde kant op.
Het is nooit alleen rechtdoor of alsmaar richting het westen
want soms naar oost en weer die afgesloten brug voorbij
ineens een onbekende straat langs en één richting op
waarna kilometers tegendraads de twijfel rijst bij mij.
Vind ik daar uiteindelijk het vertrouwen dat ik kom waar ik moet zijn.

….of moet ik toegeven dat ik weer verkeerd gereden ben. (herhaal tot uw bestemming is bereikt)

“What’s the most you’ve ever lost on a coin toss?” begint de Javier Bardem als serie-moordenaar-op-de-vlucht zijn mindfuck van een pompbediende in No Country for Old Men . Het leventje van de beste man worden in een paar monotone regels samengevat en met deze toss lijkt het beslist. De film gaat verder. Ik vraag me af: zou die pompbediende de volgende dag ook zelf de coin hebben opgegooid en toen niet meer naar de pomp zijn gereden?