Hoe donkerder het wordt, hoe luider de zee lijkt te ruisen.
Mijn gedachten dwalen af. Mooi moment om te delen.

Op ‘tweede’ hemelvaartsdag liep ik met V. door het park van het Kröller-Müller, het museum wat je van vroeger kent, ooit hebt bezocht, maar alleen het ijsje weet te herinneren. Het park bleek eerder dicht te gaan dan het museum wat ons tot de kortste route dwong. Terwijl we niet eens halverwege waren, werden we dringend en onvriendelijk verzocht het park te verlaten. Als een herder die zijn kudde verzameld bleef de suppoost (of parkwachter?) ons te fiets opjagen naar het hoofdpad linksaf, maar.. als je dan zo’n indrukwekkend beeld ziet waar je het midden alleen via een trap kan zien,…. oke dan springen we en knippen op goed geluk.

Uittip voor de zomervakantie: ga kwart over vier de beeldentuin in met een mannetje of tien (more…)

Onderweg naar de echte beeldentuin, stuitten we op een aardig alternatief met een ruime collectie kitsch voor in de tuin.

Nog voor de VHS-band toch de meest aangeboden afdanker van koninginnedag 2008:
De steengrill
Hieronder het ‘Family’-model.

Waarom direct het Groningermuseum in gaan en deze kunstverzameling mislopen? Een impressie van tegenwoordige overbodigheid: (more…)

Het is een mooie zondag als deze heren vanaf de toren van Ransdorp terugblikken in de verte van Schellingwoude, Holysloot, Zunderdorp en Durgerdam, van jaren her.

Vanmiddag in een flits een ‘portretlens’ (50mm 1.4) gekocht. Bij gebrek aan beter op dit moment even dit ‘onderwerp’ om te testen.

(origineel op flickr)

Niet alleen hard skieën, maar dus ook gezelligheid met een view! (meer op flickr)

(foto door Thijs - rechts op de foto)

M’n digitale camera heb ik uitgeleend, aan familie dat wel (nieuwe uitdaging: “telefonisch een digitale camera uitleggen”) maar het blijft even wennen. Tegelijk is dit dé gelegenheid om m’n oude camera er weer bij te pakken. Ergens in een la met ‘cameraspul’ ligt hij er nog, even verwaarloosd als geduldig. Ik pak het apparaat - een Pentax Spotmatic F van voor mijn tijd - op, open de hoes en stel scherp met matglas en wijzer. Geen piepje, niets half-ingedrukt houden en zelfs geen eigenwijze weigering vanwege eventueel gebrek aan licht of focuspunt. Met een vertrouwde klik wordt licht een fractie van een seconde doorgelaten: binnen wordt over een paar centimeter film een periode van minstens zeven jaar overbrugt.

Spannend, over een paar dagen kan ik ze ophalen.