Je bent nul jaar…
maandag, januari 11th, 2010Voor een brief aan een ‘oude bekende’ dook ik even in het verre verleden. Heb je je ooit wel eens voorgesteld dat je net geboren bent en je jezelf afvraagt wat er toen allemaal om je heen afspeelde? Hoe zag de kamer er uit waar je wieg stond? ‘Hoe waren je ouders er aan toe’? Wie zouden er allemaal op visite zijn geweest enne wat was hun reactie? Wat vond de hond ervan en welke knuffel van wie was je favoriete knuffel? Wie van het bezoek gaf het stomste cadeau waar je duidelijk mee opgescheten zat? Hoe zag de dag eruit en was je een nachtslaper of een dagslaper? Hoe vanzelfsprekend of hoe verrassend was de nieuwe wereld om je heen?
Ooit heb ik me over dingen lopen verbazen of heb ik dingen uit moeten vinden door goed te kijken, waarschijnlijk, of niet gehinderd door enige kennis naïef uit te proberen. Wat moet dat ontzettend verwarrend zijn geweest toen ik voor het eerst ineens een witte tuin zag, die de vorige dag nog groen was… en dat ik ineens over de sloot kon lopen, terwijl daarvoor juist een verbod gold om in de buurt van diezelfde sloot te komen. Vol vertrouwen stapte ik op het ijs en wist niet van het fenomeen af dat je door ijs heen kon zakken. Gelukkig maar, want anders had ik nooit wezen schaatsen vroeger toen.
Op de vrolijke ontdekkers.
