Het zou in de marktkraam kunnen staan van de kampioen marktkoopman. Of nog beter, verkocht worden via Tell Sell. Een ontzettend handige nietmachine die niet op je bureau gemist mag worden. Ken je dat probleem? Dat je een boekje hebt geprint voor een feestje, de kerk, je clubblad of de belangrijke presentatie? Maar dat boekje is op ‘dubbelzijdig dubbelgevouwen A4′. Zo’n nietje moet dan in het midden worden geniet. Niet waar? Nu, daar is dé oplossing voor: De Swivel Stapler. Geen gedoe meer met nieten door je nietmachine open te vouwen en je per ongeluk in je pasgelakte bureau niet (oeps). Geen te grote nietmachine in je la. Nee, we hebben hier, speciaal voor u. De speciale Swivel Stapler met draaibare nietkop.

Ontvrienden was het woord van 2009. Het komt in veel gevallen neer dat ontvrienden niet meer is dan een gevolg van het opschonen van je sociale netwerk. Nou ja, de lijstjes die volgens die diensten je netwerk van relaties, (vage) kennissen, vrienden en familie representeren. Sinds het ontstaan van deze netwerkdiensten is het ook diffuus geweest: is die adressenlijst die ik beheer bij die dienst nu puur een adressenlijst, of zijn het echt contacten waar ik ook een bepaalde relatie mee heb? Het lijkt een nieuw taakje te zijn geworden: het opschonen van je lijstjes. Terwijl dat toch veel slimmer moet kunnen.
Een paar suggesties:

• Hij doet wat jij ook doet. Niets nieuws, want ieder gerenomeerde webshop stelt suggesties voor. Koppel dit met je contacten en voila, je krijgt op een presenteerblaadje je vrienden: “John Doe heeft minstens 5 van de 6 door jouw aangeschafte boeken gekocht, hij is vast een vriend van jou, klik hier om hem aan je lijst toe te voegen.” Handig voor diegene die een ‘te leeg’ lijstje hebben. Omgekeerd dus ook handig voor mensen die een ‘te vol’ lijstje hebben.
• Random vragen stellen. Van een virtual agent of bot zo je wilt, krijg je via je reguliere chat-programma een vraag over een bepaald contact uit een van je lijsten: “Spreek je John Doe nog wel eens?” en afhankelijk van het antwoord dat je direct kunt geven (”soms, ja, regelmatig, laat ik hem eens bellen, wie is John Doe”) wordt er een score per persoon bijgehouden.
• Omgekeerde suggestie In feite lijkt dat op dat wat de netwerken zelf ook al doen met ‘nieuwe’ contacten: ‘ken je John Doe en Marie de Vries toevallig ook, omdat zij wel mensen kennen die jij ook kent…?’. Maar dan wordt de vraag: ‘John Doe staat wel in je lijstje, maar ken je die eigenlijk wel? Niemand anders die in datzelfde lijstje staat kent die persoon namelijk!’
• Op de achtergrond bijhouden. Nadat je een e-mail hebt verstuurd wordt dit direct als een punt genoteerd. Ieder contact krijgt zo een punt. Dit zou ook voor telefoontje, betalingen of afspraken in je agenda kunnen werken en afhankelijk van het tijdstip is meestal wel af te leiden of het om een privé, zakelijk of ‘gemengd’ contact gaat.
• Oeeps! Deze methode is rigoreus, maar ruimt wel lekker op. Je telefoon is gejat of je hebt hem in een dronken bui uit frustratie in de gracht gegooid. In zo’n bui laat je je niet remmen door een vraag als: “heb ik mijn contacten uit m’n telefoon wel netjes gebackupped?”. Er zit een knop op de netwerksite met de benaming ‘trash contacts’ en een willekeurige hoeveelheid contacten wordt uit je lijst geslingerd.
• Quizzz Voor mensen die jou aanmerken als contact een vraag die ze alleen kunnen beantwoorden als ze je ook daadwerkelijk kennen: “Wat is de naam van mijn huisdier?”, “Wat is mijn eerste telefoonnummer?”, “Wat is de meisjesnaam van mijn moeder?” of “Ik lus wel soep, maar welke niet?”.

  

• Ik ga op reis en neem mee Laten we zeggen dat je er een spel van maakt. Er worden steeds twee contacten uit je facebook of hyves of hi5 of friendster of linkedin naast elkaar gezegd met de simpele vraag: “Stel, de aarde staat op het punt van ondergang, wie mag er dan misschien mee naar Pandora?”. Na alle combinaties wordt er een rangorde bepaald. Simpel en doeltreffend.
• De zeef Stel een zeef voor en hoe goudzoekers daarmee het goud uit gruis zeven. Die beweging met je nieuwe tablet-pc als je je adresboek open hebt staan. Al je ‘niet-vrienden’ vallen uit je computer, de rest blijft gewoon in de zeef. Deze laatste behoeft nog wat denkwerk over wat de grote van een contact bepaald, maar onmogelijk is het niet en het maakt ontvrienden weer leuk!

McDonald’s introduceert McTweet™
14 januari 2010 - Genève, Middenbeemster — Vorig jaar is ’s werelds grootste fastfoodketen begonnen met een imagoverandering. Door het vervangen van de rode in de groene achtergrond, probeert het een milieuvriendelijker uitstraling te bewerkstelligen. Een logische vervolgstap is de McTweet™, die geserveerd wordt in het eveneens nieuwe McFly©-concept. In deze voor onze kleine vliegende medewezens zo’n strenge winter, is versneld begonnen met de uitrol van dit restaurant. Dit is vooral mogelijk gemaakt door gebruik te maken van bestaande faciliteiten en infrastructuur. “Met een bewuste keuze voor aanvliegroutes, proberen we een zo’n groot mogelijk marktaandeel te bereiken”, zegt woordvoerder Robins. Over verdere plannen dit jaar konden geen uitspraken worden gedaan. “De concurrentie is hard in deze nieuwe markt en als voorloper blijf je kwetsbaar”, aldus Robins.

Is het niet fijn om pen en papier te pakken en, zonder afleiding van oppoppende windows, knipperende icoontjes of bouncende e-mailtjes een stuk tekst te schrijven?
Nee, want als ik tegenwoordig met een pen op papier schrijf, krijg ik kramp in m’n hand en kan ik niet even snel een spellingchecker over de brief halen, de tekst opslaan en doorsturen per e-mail.
Maar om zonder afleiding te schrijven spreekt me wel aan. Daar zijn - voor de Mac - twee oplossingen voor. Het rigide opgezette WriteRoom en de sfeervollere OmmWriter.
Beide applicaties zijn duidelijk geen volledige tekstverwerkers. Dat pretenderen ze ook in het geheel niet. Je kunt tekst schrijven, opslaan en hooguit wat pagina-instellingen doen voor het geval je het wil printen.
Het opvallende is dat het merendeel van de instellingen te maken heeft met de manier hoe het scherm zich presenteert. Welke kleurencombinatie vind je prettig om mee te schrijven en - in het geval van OmmWriter - welke achtergrondmuziek beluister je graag. Je kunt zelfs aangeven of je een heel subtiel geluidje wilt horen bij iedere aanslag op je toetsenbord.
Ik heb zowel WriteRoom als OmmWriter een tijdje gebruikt en de laatste heeft mijn voorkeur. De regellengte is prettig (dus je hoeft niet teveel ‘meters’ met je ogen heen-en dan weer -weer te maken), de functionaliteiten om bijvoorbeeld de lettergrootte aan te passen, verschijnen alleen als je je muis beweegt. Als je dus aan het typen bent, zie je alleen de tekst en een dun streepje voortbewegen over je scherm.

Het is ook eigenlijk heel logisch dat dit soort programmaatjes bestaat en vreemd dat dat bijvoorbeeld niet bij Word of Pages wordt gefaciliteerd. Veel beeldschermwerkers zitten toch het grootste gedeelte van de dag naar die akelige tekstverwerker te kijken met een hagelwitte achtergrond en gitzwarte letters waarvan het meerendeel van de knoppen er niet toe doen op het moment dat je iets aan het schrijven bent.

Nu nog op zoek naar een heel besturingssysteem die dit voor alles doorvoert: Relevant 1?

Voor een brief aan een ‘oude bekende’ dook ik even in het verre verleden. Heb je je ooit wel eens voorgesteld dat je net geboren bent en je jezelf afvraagt wat er toen allemaal om je heen afspeelde? Hoe zag de kamer er uit waar je wieg stond? ‘Hoe waren je ouders er aan toe’? Wie zouden er allemaal op visite zijn geweest enne wat was hun reactie? Wat vond de hond ervan en welke knuffel van wie was je favoriete knuffel? Wie van het bezoek gaf het stomste cadeau waar je duidelijk mee opgescheten zat? Hoe zag de dag eruit en was je een nachtslaper of een dagslaper? Hoe vanzelfsprekend of hoe verrassend was de nieuwe wereld om je heen?
Ooit heb ik me over dingen lopen verbazen of heb ik dingen uit moeten vinden door goed te kijken, waarschijnlijk, of niet gehinderd door enige kennis naïef uit te proberen. Wat moet dat ontzettend verwarrend zijn geweest toen ik voor het eerst ineens een witte tuin zag, die de vorige dag nog groen was… en dat ik ineens over de sloot kon lopen, terwijl daarvoor juist een verbod gold om in de buurt van diezelfde sloot te komen. Vol vertrouwen stapte ik op het ijs en wist niet van het fenomeen af dat je door ijs heen kon zakken. Gelukkig maar, want anders had ik nooit wezen schaatsen vroeger toen.
Op de vrolijke ontdekkers.

Waarom ook niet? Een recept op m’n blog. Uit gebrek aan de juiste ingrediënten heb ik een eigen invulling gegeven aan bestaande receptuur. Aïoli is ook wel bekend als Spaanse knoflookmayonaise (onder de naam Allioli) en aan te bevelen bij bijvoorbeeld patatas bravas (aardappelschijfjes gebakken en gefrituurd in olijfolie). Daar is het volgende het resultaat van.

Waarschuwing
Een waarschuwing vooraf is gepast. Na het eten van een gerecht met deze saus, zal niemand je de volgende dag tegenspreken. Gezien het aantal knoflooktenen moet wel gezegd worden dat het mij uitermate gezond lijkt voor de bloedsomloop.

Ingrediënten
Men neme voor een portie voor 4 personen:

• 1 eierdooier. Het eiwit hebben we niet nodig, tenzij je je best wilt doen op zelfgemaakte merengues.. succes dan
• 1 eetlepel citroensap. Je kunt je best doen met een echte citroen, ik zelf vind zo’n plastic knijpcitroen erg praktisch.
• 3 teentjes knoflook
• klein kopje olijfolie. Niet teveel, dit kan de smaak overheersen.
• 1.5 eetlepels Philadelphia Naturel (’hemels’ smeersel voor op de boterham, te vinden in de koeling naast de smeerkazen, herkenbaar aan de ovale kuip en blauwe letters)
• 2 eetlepels mayonaise
• versgemalen zwarte peper
• zout ‘naar believen’

Bereiding
Houd de olijfolie nog even apart, maar meng eerst al het andere bij elkaar en voeg daarna beetje voor beetje de olijfolie toe. Meng dit alles met de hand of als je geen geduld hebt in de keukenhakselaar door elkaar tot het enigszins een homogeen geheel vormt. Proef met pink of de smaak oké is.

Smakelijk eten en succes morgen.

Vanmorgen beluisterde ik op de radio een interview met een schaatser die er aardigheid in heeft om op ‘onbetreden ijs’ te schaatsen. Vergelijk het met het off-piste skiën. Met een goede voorbereiding en bewustzijn van de risico’s is het prima te doen. Dat het koud is en dat je getraind moet zijn, een veiligheidslijn bij je draagt, met meerdere bent en ijspriemen bij je hebt, ja dat is je eigen verantwoordelijkheid. Net dat als je eerst links, dan rechts en dan weer een keer links kijkt als je de weg oversteekt.
Dus als het vriest, kan het glad zijn. Als het hard waait bestaat de kans dat je het koud krijgt. Als er veel mensen op de weg zijn, kan het druk zijn. Logisch. Dan trek je een extra trui aan, of rij je rustiger.
Instituten die adviezen of alarmen afgeven lijken steeds voorzichter en wellicht angstig voor klachten waardoor ik na het “weekeinde met barre weersomstandigheden” me behoorlijk bekocht voel als het eigenlijk een flinke sneeuwbui bleek te zijn.

Amerika komt met plakboekservice voor dementerenden.

2 april 2034 - Washington — De minister van Homeland Services (voorheen Homeland Security, bekend van ATS) heeft vandaag tijdens de jaarlijkse persconferentie bekendgemaakt dat alle informatie die de afgelopen jaren zijn opgeslagen, beschikbaar komen voor de personen die de informatie betreft. Met name dementerenden hebben grote behoefte aan het reconstrueren van de gaten in hun geheugen. De informatie wordt gereconstrueerd op basis van gegevens en beelden die het staatsbedrijf Iknowu (voorheen Google) en Homeland Services in samenwerking met telecom- en transactiefirma’s hebben verzameld over personen en hun gedrag. Eventueel ontbrekende informatie wordt opnieuw berekend op basis van waarschijnlijkheid en patroonreplicatie.
Op de site ‘recovermymemory.gov’ worden verschillende vormen van reconstructie aangeboden. Het traditionele fotoalbum zal, inclusief persoonlijk commentaar, rond de 125 Americo’s kosten in qdf, terwijl de 3dv beelden met positiebepaling 500 Americo’s per gereconstrueerde maand kosten. Gezien het gezondheidsbelang van gap-filling wordt een deel van deze kosten vergoed door de ziektekostenverzekeringen in geval er sprake is van een ziekte die het geheugen aantast.
De verwachting is dat de dienst binnen een jaar ook beschikbaar komt voor Europeanen en Afrikanen. De Nederlandse afdeling van de Consumentenbond reageerde positief: “Na lange tijd is het ons gelukt om deze groep mensen te helpen met informatie die toch al beschikbaar was, fantastisch”. De dekking van Oost-Azië is onvoldoende en zal dit decennium nog niet beschikbaar komen.
De minster maakte verder bekend dat hij geen uitspraken kon doen over de vermeende gezondheidsschade die scanners in de zero’s van deze eeuw zouden hebben toegebracht aan reizend en winkelend publiek.

“The first step towards getting somewhere is to decide that you are not going to stay where you are.”

John Pierpont Morgan